De oorsprong van tarot is zeer mystiek en was in de 15e eeuw in Europa bijzonder populair.
In de 18e en 19e eeuw ontdekten sommige mystici dat de afbeeldingen op tarotkaarten vaak zeer complex, verfijnd en mystiek zijn. Soms konden zij een krachtige energie waarnemen, en de mystici stelden vast dat dit niet zomaar een spel was.
Tegenwoordig wordt tarot vooral gezien als een hulpmiddel voor voorspelling en waarzeggerij.
Tarot is geen geïsoleerd, mechanisch werktuig, maar een oppervlakkige weerspiegeling van wat zich in ons innerlijk afspeelt. Via intuïtie en begripsvermogen worden de betekenissen van de kaarten geïnterpreteerd. De afbeeldingen op de tarotkaarten zijn met elkaar verbonden en bijzonder rijk aan betekenis; vaak bevatten ze tal van onverwachte informatie. Via deze weg van zelfonderzoek erkennen we de authenticiteit van ieders innerlijk en krijgen we de kans om onze persoonlijke essentie te verkennen. Sommigen noemen dit het overbewuste van de ziel, en wij noemen de tarotkaarten vaak onze spirituele gids.
Een tarotlezing wordt doorgaans door twee personen uitgevoerd. De ene is de vraagsteller, degene die met een vraag zit en een antwoord zoekt; de andere noemen we de lezer, die weet hoe de betekenissen van de kaarten moeten worden geïnterpreteerd.
Het proces verloopt meestal als volgt: de vraagsteller stelt een vraag, de lezer schudt de kaarten, de vraagsteller trekt een kaart, en vervolgens interpreteert de lezer de getrokken kaart van de vraagsteller, waarmee de hele procedure is afgerond.