Winkelwagen
/ /

De onverwachte oorsprong van de tarotmythe (deel 1)

Jan 09,2022 | 魔法塔羅的朋友們

Leviathan-noot: Of het nu gaat om De kastelen van het lot of Het restaurant van het lot, schrijver Italo Calvino gebruikte destijds twee tarotspellen als basis voor zijn conceptie en vertelling. Dat hij tarotkaarten als een combinatievertelmachine beschouwde, zei de schrijver zelf, was geïnspireerd door Paolo Fabbri, “die in juli 1968 op een internationaal symposium over vertelstructuur in Urbino een lezing hield getiteld De vertelling van de kaartleeskunst en de taal van heraldische motieven”.

Je kunt je voorstellen dat het vertellen van verschillende verhalen op basis van verschillende combinaties van tarotkaarten de oneindige mogelijkheden van het vertellen toont. Dat is ook het levenslabyrint dat Calvino ons wilde tonen: je kunt Calvino eerder iemand noemen die door het labyrint werd verslonden dan de bouwer ervan——tenzij je deze regels opgeeft, dit spel opgeeft. Natuurlijk, als je het tarotspel lichter maakt en de functionaliteit van mysticisme en tarotlezing weglaat, is het een bijzonder vermakelijke manier van poëziecreatie——wat ook een andere culturele interpretatie is van “poëzie is spel”.

De Koningin, De Gehangene, De Zegewagen, Rechtvaardigheid. De vermenging van eeuwenoude symbolen, religieuze allegorieën en historische gebeurtenissen lijkt opzettelijk een mysterieuze sluier over de tarotkaarten te hebben gelegd. Voor buitenstaanders en sceptici heeft de mysterieuze kaartleeskunst weinig van doen met de moderne wereld. Maar wanneer je dichterbij komt en deze kleine meesterwerkjes bekijkt, ontdek je dat de kracht van deze kaarten niet door een of andere mysterieuze bron wordt verleend, maar voortkomt uit die kleine, statische beelden erop, die onze meest complexe dilemma's en verlangens weerspiegelen.

“Tussen tarothistorici en tarotlezers bestaan veel geschillen en wrijvingen over de oorsprong en het gebruik van tarotkaarten.”

Anders dan buitenstaanders zich voorstellen, verandert de betekenis van tarotkaarten in de loop der tijd, afhankelijk van de culturele en individuele behoeften van elk tijdperk dat ze doormaken. Dat is deels de reden waarom buitenstaanders in verwarring raken, omdat de allegorieën en gebeurtenissen waarnaar de meeste kaarten verwijzen, bekend waren bij de mensen van eeuwen geleden. Caitlín Matthews, die tarotlezingen doceert, zegt dat vóór de 18e eeuw meer mensen de beelden op de kaarten konden geloven en begrijpen. Vergeleken met historische kaarten vindt Matthews moderne kaarten moeilijker te interpreteren.

“Ofwel heel oppervlakkig, ofwel heel diepzinnig, die tekens en symbolen zijn bijna niet meer te herkennen,” zegt Matthews. “Het eerste spel dat ik kocht was de Tarot de Marseille, uitgegeven door Grimaud in 1969. Ik heb het lang niet gebruikt en heb het onlangs weer tevoorschijn gehaald.” Je kunt zeggen dat de Tarot de Marseille, die in de 17e eeuw ontstond, een van de meest verspreide tarotspellen in de geschiedenis is. Het werd eerst met houtdruk gedrukt en daarna met eenvoudige sjablonen met de hand ingekleurd.

Toch gaat het gebruik van kaarten voor tarotlezingen mogelijk verder terug——naar de Mamluk-kaarten die in de 14e eeuw vanuit Turkije naar West-Europa kwamen. Italiaanse edelen in de 16e eeuw speelden graag een spel genaamd “tarocchi appropriate”, waarbij spelers willekeurig kaarten kregen en met behulp van de thematische verbanden tussen die kaarten gedichten over elkaar schreven——een beetje zoals het populaire kinderspel “MASH” (redactienoot: een spel voor meerdere spelers, waarbij MASH de afkorting is van “Mansion, Apartment, Shack/Street/Shed/Sewers/Swamp en House”). Deze kaarten die voor voorspellingen werden gebruikt, werden sortes genoemd, een vorm van willekeurig kaartomdraaiende lectuur, wat verwijst naar lot of lottrekking.

Opmerking

Naam
E-mail
Opmerking
Verder ontdekken bij MofaTarot